غزل برای تو

هیچ می دانی اگر فوت کنم با این درد

همه گویند که قربان وفایت شده ام

اصلا این رسم چه رسمیست که چشمت دارد
من چرا محو دو چشم و مژه هایت شده ام

وای اگر مردم این شهر بفهمند که من
بارها زنده شدم باز فدایت شده ام

راستی با غزلی تازه به روزم بانو
تا بدانی که مسلمان خدایت شده ام